Ranking Hipoalergicznych Suchych Karm Dla Psa

Czym jest karma hipoalergiczna – definicja

Karma hipoalergiczna to karma dla psa, która została specjalnie opracowana, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia alergii pokarmowej. Zazwyczaj zawiera ona tylko jedno źródło białka zwierzęcego i jedno źródło węglowodanów, co ułatwia identyfikację potencjalnych alergenów. Nie oznacza to, że jest całkowicie wolna od alergenów. Oznacza natomiast, że została opracowana w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko wywołania reakcji alergicznej.

Warto zwrócić uwagę, że sformułowanie to nie jest regulowane prawnie, więc karmy z dopiskiem “hipoalergiczna” lub “hypoallergenic” nie muszą spełniać warunku występowania jednego białka ani być hydrolizowane. Co więcej badania nad obecnością gatunków niewypisanych w składzie karm udowodniły, że aż w 9/10 badanych karm występują gatunki zwierząt nie wymienionych w składzie (Horvath-Ungerboeck i wsp. 2017). Oznacza to, że nie wiemy co dokładnie znajduje się w karmach – tak jak w produktach żywieniowych dla ludzi karmy również mogą być zanieczyszczone innymi składnikami ze względu na proces produkcji. Dlatego zawsze najbezpieczniejszą i najpewniejszą dietą dla alergika będzie dieta gotowana lub BARF rozpisana przez wykwalifikowanego dietetyka zwierzęcego lub lekarza weterynarii. Tylko wtedy Masz pełną kontrolę nad tym, co podajesz swojemu psu.

Każdy pies jest inny, więc to, że karma została oznaczona jako “dla alergików” nie oznacza, że u danego pupila nie wystąpi reakcja alergiczna po podaniu karmy. Dlatego zalecamy, by przed podjęciem decyzji skonsultować się z lekarzem weterynarii i ustalić możliwe czynniki wywołujące alergię.

Czy dobra karma dla alergika powinna być hydrolizowana?

Nie – Badania wykazują, że nawet 20-50% psów uczulonych na białko może nadal reagować na jego hydrolizat, więc w wielu przypadkach nawet poddanie białka procesowi hydrolizy nie daje oczekiwanych efektów (Jackson i wsp. 2003, Olivry i Bizikova 2010). Co więcej w wielu składach karm opartych na hydrolizowanym białku obok białek poddanych temu procesowi możemy znaleźć białka, które nie zostały mu poddane. Zastosowanie hydrolizy jedynie dla części surowców nie ma sensu w walce z alergią pokarmową. Dodatkowo hydrolizie poddaje się zazwyczaj białka zwierzęce, a należy pamiętać o tym, że składniki roślinne również zawierają białka, które mogą uczulać pupila.

Dlatego realnie należy wybierać karmy z jak najprostszym i jasno opisanym składem zawierające jedynie składniki, które wiesz, że nie szkodzą Twojemu psu. Przydatna może okazać się dieta eliminacyjna, która polega na wykluczaniu kolejnych składników z diety i obserwacji reakcji psa pod okiem wykwalifikowanego dietetyka zwierzęcego lub lekarza weterynarii.

Jak rozpoznać, że twój pies potrzebuje hipoalergicznej karmy?

Jeśli podejrzewasz u swojego psa alergię pokarmową, warto zwrócić uwagę nie tylko na pojedynczy objaw, ale na cały ich zestaw. U wielu psów problemy pojawiają się stopniowo i łatwo pomylić je z innymi chorobami skóry albo przewodu pokarmowego. Dlatego tak ważna jest uważna obserwacja pupila i konsultacja z lekarzem weterynarii, jeśli objawy utrzymują się długo lub regularnie wracają.

Najczęstsze objawy, które mogą sugerować alergię pokarmową u psa, to:

• uporczywy świąd, który nie mija mimo odrobaczania, ochrony przeciw pchłom i leczenia typowych problemów skórnych,
• drapanie uszu,
• lizanie łap,
• ocieranie pyska o dywan lub meble,
• gryzienie skóry, zwłaszcza w okolicy ogona,
• zaczerwienienie skóry,
• nawracające zapalenie uszu,
• krostki i drobne zmiany skórne,
• wyłysienia,
• pogorszenie jakości sierści,
• luźny kał,
• wzdęcia,
• odbijanie,
• częstsze wypróżnienia,
• okresowe biegunki.

Warto pamiętać, że nie każdy świąd od razu oznacza alergię pokarmową. Podobne objawy mogą dawać także pasożyty, choroby jelit albo inne składniki źle tolerowane przez organizm. Podejrzenie rośnie wtedy, gdy pies źle reaguje na różne produkty, a poprawa pojawia się dopiero po ścisłej diecie eliminacyjnej. Sam wygląd skóry nie wystarcza do rozpoznania, dlatego trzeba oceniać cały obraz: świąd, uszy, stolec, reakcje po jedzeniu i czas utrzymywania się objawów. Przy nasilonych zmianach lub przewlekłych problemach dietę zawsze warto omówić z lekarzem weterynarii lub dietetykiem.